کلینیک تخصصی دکتر میرپا
کلینیک تخصصی
دکتر میرپـا
Search
Close this search box.
Search
Close this search box.

درمان درد لگن

درمان درد لگن، راهکارهایی برای بازگرداندن تحرک به پاها

درد لگن بیماری شایعی است که می‌تواند کیفیت زندگی فرد را به شدت تحت تاثیر قرار دهد و حتی کارهای ساده را نیز چالش برانگیز کند. خوشبختانه، گزینه‌های درمانی مختلفی برای کاهش درد لگن و درمان درد لگن وجود دارد. در این مقاله، با علائم درد لگن و اینکه؛ درمان لگن درد چیست آشنا می‌شوید. بنابراین چنانچه سوال شما این است که؛ برای درمان درد لگن چه باید کرد از نظر بهترین دکتر متخصص لگن در تهران حتماً تا انتهای این مقاله همراه ما باشید.

 

درمان درد لگن

 

 

علائم درد لگن چیست؟

پیش از پرداختن به درمان درد لگن بهتر است با علائم درد لگن آشنا شویم. درد لگن می‌تواند به طرق مختلف ظاهر شود و علائم تجربه شده ممکن است دلایل مختلفی داشته باشند. برخی از علائم رایج مرتبط با درد لگن عبارتند از:

  • درد: درد لگن معمولاً در ناحیه کشاله ران احساس می‌شود، اما می‌تواند به ران، باسن یا حتی زانو نیز سرایت کند. درد ممکن است تیز، کوبنده، کسل کننده یا دردناک باشد و می‌تواند از خفیف تا شدید متغیر باشد. شدت درد ممکن است با حرکات خاصی مانند راه رفتن، ایستادن یا بالا رفتن از پله‌ها بدتر شود.
  • سفتی در مفصل ران: افراد مبتلا به درد مفصل ران ممکن است دچار سفتی در مفصل ران شوند و حرکت آزادانه ساق پا در آنها دشوار شود. این سفتی اغلب پس از دوره‌های عدم تحرک، مانند هنگام بیدار شدن از خواب در صبح یا پس از نشستن طولانی‌مدت، آشکارتر می‌شود.
  • دامنه حرکت محدود: درد لگن می‌تواند منجر به کاهش انعطاف پذیری و محدودیت دامنه حرکتی در مفصل ران شود. فعالیت‌هایی که به دامنه وسیعی از حرکت نیاز دارند، مانند خم شدن، چمباتمه زدن، یا روی هم زدن پاها، ممکن است انجام آنها چالش برانگیز یا دردناک باشد.
  • مشکل در تحمل وزن: درد لگن می‌تواند تحمل وزن روی پای آسیب دیده را دشوار کند و منجر به لنگیدن یا ترجیح دادن یک طرف در هنگام راه رفتن شود.
  • تورم و التهاب: شرایط التهابی یا آسیب به مفصل ران ممکن است باعث تورم، قرمزی و گرما در ناحیه لگن شود.
  • ضعف عضلانی: درد مزمن لگن می‌تواند منجر به ضعف عضلانی در لگن و نواحی اطراف آن شود. این ضعف ممکن است به بی ثباتی و مشکل در تعادل کمک کند.

توجه به این نکته مهم است که علائم خاص تجربه شده ممکن است بر اساس علت اصلی درد لگن متفاوت باشد. توصیه می‌شود برای تشخیص دقیق و درمان مناسب بر اساس علائم فرد با یک متخصص مشورت کنید.

نقش استراحت و مراقبت از خود برای درمان درد لگن

استراحت و مراقبت از خود نقش مهمی‌در مدیریت درد لگن و ارتقای روند بهبودی دارند. در اینجا توضیح مفصل‌تری در مورد تکنیک‌های استراحت و خودمراقبتی برای درد لگن آورده شده است:

  • استراحت: استراحت کافی به مفصل ران برای بازیابی و التیام آن بسیار مهم است. این امر شامل اجتناب از فعالیت‌هایی است که درد را بدتر می‌کند یا فشار بیش از حد به مفصل ران وارد می‌کند. فعالیت‌هایی مانند دویدن، پریدن یا بلند کردن اجسام سنگین. با به حداقل رساندن استرس روی مفصل ران و استراحت به کاهش درد و التهاب کمک کنید و به بافت‌ها اجازه دهید به درستی بهبود یابند.
  • حرکات کششی و دامنه حرکتی ملایم: تمرینات کششی ملایم می‌تواند به بهبود انعطاف پذیری و دامنه حرکت کمک کند. برخی از تمرینات کششی مفید برای لگن عبارتند از کشش زانو تا سینه و چرخش ملایم مفصل ران. این تمرینات باید تحت راهنمایی یک فیزیوتراپیست انجام شود تا از تکنیک مناسب اطمینان حاصل شود و از آسیب بیشتر جلوگیری کند.
  • سرما درمانی: استفاده از کمپرس یخ یا کمپرس سرد در ناحیه آسیب دیده لگن می‌تواند به کاهش التهاب، تورم و درد کمک کند. سرما درمانی با انقباض رگ‌های خونی عمل می‌کند که می‌تواند ترشح مواد التهابی را کاهش داده و ناحیه را بی حس کند. توصیه می‌شود یک کیسه یخ پیچیده شده در یک پارچه نازک یا یک کمپرس سرد را به مدت 15 تا 20 دقیقه چند بار در روز روی لگن قرار دهید. مهم است که بین جلسات یخ زدن، به پوست استراحت داده تا از آسیب پوست جلوگیری شود.
  • مدیریت وزن: حفظ وزن استاندارد برای کاهش فشار روی مفصل ران بسیار مهم است. اضافه وزن می‌تواند فشار بیشتری به مفصل ران وارد کند و منجر به افزایش درد و ناراحتی شود. با حفظ وزن مناسب از طریق یک رژیم غذایی متعادل و ورزش منظم، افراد می‌توانند بار روی مفاصل لگن خود را کاهش دهند و باعث تسکین درد و بهبود تحرک شوند.

فیزیوتراپی و درمان درد لگن

فیزیوتراپی یکی از راه‌های موثر برای درمان لگن درد است و اغلب توسط متخصصان توصیه می‌شود. یک فیزیوتراپ ماهر می‌تواند علل زمینه ای درد لگن را ارزیابی کند و یک برنامه درمانی شخصی برای رفع نیازها و اهداف خاص ایجاد کند. فیزیوتراپی برای درد لگن معمولاً شامل عناصر زیر است:

  • ارزیابی: فیزیوتراپ یک ارزیابی جامع برای بررسی دامنه حرکت، قدرت و انعطاف مفصل ران و عضلات اطراف آن انجام خواهد داد. او همچنین راه رفتن، وضعیت و حرکات عملکردی فرد را ارزیابی می‌کنند تا هر گونه ناهنجاری یا عدم تعادلی را که به درد لگن کمک می‌کند، شناسایی کنند.
  • تمرینات کششی و انعطاف پذیری: تمرینات کششی برای بهبود انعطاف پذیری مفصل ران و عضلات اطراف آن انجام می‌شود. این تمرینات به کاهش سفتی عضلات و سفتی مفاصل، کاهش درد و بهبود دامنه حرکتی کمک می‌کند. فیزیوتراپیست افراد را از طریق کشش‌های خاص که خم کننده‌های لگن، باسن و سایر عضلات درگیر در حرکت باسن را هدف قرار می‌دهد، راهنمایی می‌کند.
  • تمرینات تقویتی: تمرینات تقویتی نقش حیاتی در تثبیت مفصل ران و حمایت از تراز مناسب آن دارد. این تمرینات عضلات لگن از جمله عضلات سرینی، چهارسر ران، همسترینگ و عضلات مرکزی را هدف قرار می‌دهند. تقویت این ماهیچه‌ها به توزیع یکنواخت بار در سراسر مفصل کمک می‌کند، استرس را کاهش می‌دهد و ثبات را افزایش می‌دهد.
  • ورزش: ورزش‌هایی، مانند شنا یا دوچرخه سواری ثابت، معمولا در برنامه‌های فیزیوتراپی برای درد لگن گنجانده می‌شوند. این تمرینات بدون وارد کردن فشار بیش از حد به مفصل ران، فواید قلبی و عروقی دارند. آنها عملکرد کلی، استقامت و تحرک را بهبود می‌بخشند، در حالی که ناراحتی و خطر آسیب بیشتر را به حداقل می‌رساند.
  • تکنیک‌های درمان دستی: فیزیوتراپیست‌ها ممکن است از تکنیک‌های درمان دستی برای درمان لگن درد شدید و بهبود عملکرد مفصل استفاده کنند. این تکنیک‌ها می‌تواند شامل حرکت مفصل، ماساژ بافت نرم، رهاسازی میوفاشیال باشد. درمان دستی با هدف کاهش تنش عضلانی، بهبود گردش خون و ترویج آرامش و التیام است.
  • گرما و سرما درمانی: گرما درمانی، مانند استفاده از بسته‌های گرم، می‌تواند به آرامش عضلات، افزایش جریان خون و کاهش درد و سفتی در مفصل ران کمک کند. همانطور که قبلا ذکر شد سرما درمانی می‌تواند برای کاهش التهاب و تورم استفاده شود.

چه داروهایی برای درمان درد استخوان لگن و لگن درد مناسب است؟

داروها می‌توانند جزو مهمی‌از درمان درد لگن باشند، به ویژه برای مدیریت درد و کاهش التهاب. در اینجا برخی از داروهای رایج مورد استفاده در درمان درد لگن آورده شده است:

  • NSAID‌های بدون نسخه: داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (Advil، Motrin) یا ناپروکسن (Aleve) معمولاً بدون نسخه در دسترس هستند و می‌توانند به طور موقت درد را تسکین دهند. این داروها به کاهش درد و التهاب در مفصل ران کمک می‌کنند.
  • NSAIDهای تجویزی: اگر NSAIDهای بدون نسخه تسکین درد موثری نداشته باشند، پزشک ممکن است NSAID‌های قوی تر را در دوزهای بالاتر تجویز کند. داروهای NSAIDهای تجویزی دارای قدرت بالاتری هستند و ممکن است برای مدیریت درد متوسط تا شدید لگن مؤثرتر باشند.
  • تزریق کورتیکواستروئید: در موارد درد شدید یا التهاب که به درمان‌های دیگر پاسخ نمی‌دهد، یک متخصص ممکن است تزریق کورتیکواستروئید را توصیه کند. این تزریق‌ها داروهای ضد التهابی قوی را مستقیماً به مفصل ران وارد می‌کنند و تسکین سریعی ارائه می‌دهند. با این حال، تزریق کورتیکواستروئید به دلیل عوارض جانبی بالقوه با استفاده طولانی مدت، معمولاً به صورت کوتاه مدت استفاده می‌شود.
  • سایر مسکن‌ها: در برخی موارد، متخصصان ممکن است داروهای ضد درد دیگری مانند اپیوئیدها یا شل کننده‌های عضلانی را برای استفاده کوتاه مدت برای مدیریت درد شدید لگن تجویز کنند. این داروها به دلیل احتمال وابستگی، عوارض جانبی و خطرات مرتبط با مصرف طولانی مدت مواد افیونی باید با احتیاط مصرف شوند.

عصا و واکر، دستیارانی که برای درمان درد لگن توصیه می‌شوند

دستگاه‌های کمکی می‌توانند نقش مهمی‌در مدیریت درد لگن و بهبود تحرک داشته باشند. آنها حمایت، ثبات و کمک به توزیع وزن در مفصل ران آسیب دیده را فراهم می‌کنند. در اینجا برخی از وسایل کمکی رایج مورد استفاده برای درد لگن آورده شده است:

  • عصا: عصا معمولاً برای ایجاد ثبات و پشتیبانی در هنگام راه رفتن استفاده می‌شود. عصا می‌تواند برای افرادی که درد لگن خفیف تا متوسط دارند یا مشکلات تعادلی دارند، مفید باشند. عصا در دست مخالف لگن آسیب دیده نگه داشته می‌شود و به کاهش وزن از روی لگن دردناک در حین راه رفتن کمک می‌کند.
  • عصای زیر بغل: این نوع عصا زمانی استفاده می‌شوند که به کمک قابل توجهی برای تحمل وزن نیاز باشد. این نوع عصا اغلب برای افرادی که درد یا جراحات لگن متوسط تا شدید دارند توصیه می‌شود. عصا می‌تواند با انتقال بار به قسمت فوقانی بدن، به کاهش تحمل وزن روی مفصل ران آسیب دیده کمک کند.
  • واکرها: واکرها حداکثر حمایت و ثبات را برای افراد مبتلا به درد شدید لگن یا کسانی که نیاز به کمک قابل توجهی برای تحمل وزن دارند، فراهم می‌کند. واکرها معمولاً دارای چهار پایه با نوک لاستیکی برای کشش و ثبات هستند. آنها می‌توانند پایه وسیع تری از حمایت را فراهم کنند و به افراد در حفظ تعادل در حین راه رفتن کمک کنند.

روش‌های تهاجمی‌برای درمان درد لگن چیست؟

این روش‌ها معمولاً برای شرایط خاصی مانند استئوآرتریت، بورسیت یا پارگی لابرال لگن توصیه می‌شوند. در اینجا دو نمونه از روش‌های تهاجمی‌که معمولاً برای درد لگن استفاده می‌شود آورده شده است:

  • آرتروسکوپی هیپ: آرتروسکوپی هیپ یک روش جراحی کم تهاجمی‌است که با استفاده از یک دوربین کوچک ( آرتروسکوپ ) و دیگر ابزارهای جراحی تخصصی انجام می‌شود. در طول عمل، برش‌های کوچکی برای دسترسی به مفصل ران ایجاد می‌شود. آرتروسکوپ برای ارائه دید واضحی از مفصل تعبیه می‌شود و به جراح امکان می‌دهد هر گونه ناهنجاری را تشخیص داده و ترمیم کند. آرتروسکوپی هیپ اغلب برای درمان شرایطی مانند؛ آسیب غضروف یا گیرافتادگی استفاده می‌شود. هدف از این روش برداشتن یا ترمیم بافت‌های آسیب دیده، کاهش درد و بهبود عملکرد مفصل ران است.
  • جراحی تعویض مفصل ران: جراحی تعویض مفصل ران که به عنوان آرتروپلاستی کامل هیپ نیز شناخته می‌شود، یک روش جراحی است که در آن مفصل آسیب دیده مفصل ران با یک مفصل مصنوعی یا پروتز عوض می‌شود. این روش معمولاً برای موارد شدید درد لگن ناشی از شرایطی مانند استئوآرتریت، آرتریت روماتوئید یا نکروز آواسکولار توصیه می‌شود. در حین جراحی، قسمت‌های آسیب دیده مفصل ران، از جمله حفره مفصل ران (استابولوم) و سر استخوان ران، برداشته شده و با اجزای مصنوعی ساخته شده از فلز، سرامیک یا پلاستیک جایگزین می‌شود. هدف از جراحی تعویض مفصل ران، تسکین درد، بازگرداندن تحرک و بهبود کیفیت کلی زندگی برای افرادی است که آسیب شدید مفصل ران دارند.

توجه به این نکته مهم است که این روش‌های تهاجمی‌ معمولاً پس از اتمام درمان‌های محافظه کارانه و ارزیابی کامل وضعیت فرد توسط یک متخصص در نظر گرفته می‌شوند. تصمیم برای انجام یک روش تهاجمی ‌بر اساس ارزیابی کامل شرایط خاص، علائم، سابقه پزشکی و عوامل سبک زندگی فرد است. مزایا، خطرات و نتایج مورد انتظار این روش باید به طور مفصل با متخصص مورد بحث قرار گیرد و به افراد این امکان را می‌دهد تا در مورد گزینه‌های درمانی خود تصمیمات آگاهانه بگیرند.

چگونه با اصلاح سبک زندگی به درمان درد لگن کمک کنیم؟

اصلاح سبک زندگی نقش مهمی‌در مدیریت درد لگن و بهبود آن دارد. ایجاد تغییرات مثبت در رژیم غذایی، ورزش، مدیریت استرس و خواب کافی می‌تواند به کاهش علائم درد لگن و ترویج یک سبک زندگی سالم کمک کند. در اینجا به بررسی بیشتر این موضوع می‌پردازیم.

  • رژیم غذایی: یک رژیم غذایی سالم و متعادل می‌تواند تاثیر مثبتی بر مدیریت درد لگن داشته باشد. افراد را تشویق کنید تا روی مصرف غذاهای کامل از جمله میوه‌ها، سبزیجات، پروتئین‌های بدون چربی و غلات کامل تمرکز کنند. هیدراتاسیون کافی نیز برای حفظ سلامت مطلوب و کاهش خطر علائم ادراری که ممکن است همراه با درد لگن باشد، مهم است.
  • ورزش: ورزش منظم می‌تواند فواید بی شماری برای مدیریت درد لگن داشته باشد. ورزش‌های کم تاثیر مانند پیاده روی، شنا یا دوچرخه سواری می‌توانند به بهبود گردش خون، تقویت عضلات و کاهش درد کمک کنند. افراد را تشویق کنید تا با یک فیزیوتراپیست مشورت کنند تا یک برنامه تمرینی متناسب با نیازها و محدودیت‌های آنها ایجاد کنند. مهم است که به تدریج شروع کنید و به بدن گوش دهید و از فعالیت‌هایی که باعث بدتر شدن درد یا ناراحتی می‌شود اجتناب کنید.
  • مدیریت استرس: استرس می‌تواند علائم درد لگن را تشدید کند. افراد را تشویق کنید تا تکنیک‌های مدیریت استرس مانند تمرینات تنفس ، مدیتیشن، یوگا یا تای چی را کشف کنند. درگیر شدن در فعالیت‌هایی که باعث آرامش و تمرکز حواس می‌شوند می‌تواند به کاهش تنش عضلانی، بهبود خلق و خو و کاهش درد لگن کمک کند. علاوه بر این، مشاوره یا روان درمان توسط روانشناس نیز برای افرادی که درد مزمن لگنی را تجربه می‌کنند، میتواند مفید باشد.
  • بهداشت خواب: خواب کافی برای سلامت و تندرستی کلی از جمله مدیریت درد، ضروری است. افراد را تشویق کنید تا اقدامات بهداشتی خواب مانند؛ حفظ برنامه خواب منظم، ایجاد یک محیط خواب راحت و تمرین تکنیک‌های آرام سازی قبل از خواب را در اولویت قرار دهند.
  • مدیریت وزن: حفظ وزن سالم برای مدیریت درد لگن مهم است، زیرا وزن اضافی می‌تواند فشار بیشتری را بر ناحیه لگن وارد کند.

سخن آخر

درد لگن می‌تواند تأثیر عمیقی بر کیفیت زندگی افراد داشته باشد و توانایی آنها را برای انجام فعالیت‌های روزانه و مشارکت در چیزهایی که از آنها لذت می‌برد محدود کند. با این حال، در دسترس بودن استراتژی‌های درمانی متنوع، برای افرادی که به دنبال تسکین درد لگن هستند، امیدوار کننده است. کلید مدیریت موثر در درک علت اصلی درد و تنظیم رویکرد درمانی بر اساس آن نهفته است.
تکنیک‌های خودمراقبتی، مانند استراحت، کشش ملایم و استفاده از کیسه‌های یخ، می‌توانند باعث تسکین اولیه و بهبودی شوند. درگیر شدن در فیزیوتراپی تحت راهنمایی یک درمانگر ماهر می‌تواند به بهبود انعطاف پذیری، تقویت مفصل ران و عضلات اطراف آن و افزایش عملکرد و تحرک کلی کمک کند. داروها، چه بدون نسخه و چه تجویز شده، می‌توانند به طور موقت درد را تسکین دهند و التهاب را کاهش دهند، اما باید با احتیاط و با راهنمایی حرفه ای استفاده شوند.
در مواردی که درمان‌ درد لگن به صورت محافظه‌کارانه، تسکین کافی را فراهم نمی‌کنند، ممکن است روش‌های تهاجمی‌تری مانند آرتروسکوپی مفصل ران یا جراحی تعویض مفصل ران در نظر گرفته شود. هدف از این روش‌ها رسیدگی به علل زمینه ای درد لگن و بازیابی عملکرد مفصل است. داشتن یک ارزیابی کامل توسط یک متخصص برای تعیین مناسب ترین اقدام بسیار مهم است.
در نتیجه، افرادی که درد لگن را تجربه می‌کنند نباید در سکوت رنج ببرند. با مشورت با متخصصان و بررسی طیف وسیعی از گزینه‌های درمانی موجود، افراد می‌توانند تسکین پیدا کنند، تحرک خود را بهبود بخشند و سبک زندگی فعال خود را دوباره به دست آورند.

دیدگاهتان را بنویسید